Pastoor van Ginkel, de oprichter van de school

Op het kerstfeest van 1901 deelde pastoor S.H. van Ginkel zijn parochianen mede, dat hij nog graag één ideaal wilde verwezenlijken, namelijk de stichting van een katholieke school.
En zoals dat dikwijls gaat, is men in eerste instantie enthousiast, maar als de problemen zich opstapelen tot een onoverzichtelijke berg, trekken velen zich terug. Zoöok hier. Een arme gemeente en een kerkbestuur gebukt onder financiële zorgen. Maar pastoor van Ginkel was niet van zijn plannen af te brengen. Hij stamde uit een vermogende familie en sprak zijn persoonlijk vermogen aan om met de bouw te kunnen beginnen. 

Zo werd hij bouwheer van de school en tevens van het aangebouwde klooster aan de Dr. Schaepmanlaan. De school was bedoeld voor jongens en meisjes en bevatte ook een kleuterschool. Op 1 september 1902 werd de school officieel geopend en op die dag waren er 274 leerlingen ingeschreven! In diezelfde tijd vestigden zich in het klooster de Congregatie van het Goddelijk Kind van de arme zusters uit Amsterdam. Deze religieuzen zouden samen met leke-leerkrachten het onderwijs gaan verzorgen. Tevens waren zij belast met de zorg voor bejaarden aangezien het klooster ook een "rustoord" was. Ook niet-bejaarde dames vonden er huisvesting. Zo heeft "onze juffrouw Smit" er enige tijd gewoond, samen met andere onderwijzeressen.
Aangezien het leerlingenaantal bleef stijgen naar 370, vond er in 1923 een uitbreiding plaats met 6 lokalen en werd er ook een gymnastiek-lokaal gebouwd. Tot de oorlogsjaren draaide de school prima, de kinderen kwamen van heinde en ver, dat heel specifieke problemen gaf en ook het feit dat het een rooms-katholieke school was, waar nonnen de scepter zwaaiden, bepaalde een groot deel van de sfeer uit die tijd.  

 1935: Het vertrek van de Santpoortse kinderen naar hun nieuwe school in Santpoort bij de Naaldkerk. Vooral voor de achterblijvende kinderen was dat een enerverend gebeuren.

De oorlogsjaren
Eind 1942 kwam de bezetter om de school en het klooster te vorderen. Een vreselijke tijd. Veel leerlingen werden verjaagd en vele anderen werden verdeeld over verschillende scholen in de omgeving. Er werden ook "noodscholen" ingericht, waarvan Maranatha in Santpoort er één was waar leerlingen van ons heen gingen. Anderen kwamen terecht op de Heilig Hart School aan de Eksterlaan in IJmuiden-Oost of op de Sint Franciscusschool aan de Zeeweg in IJmuiden. Voor de vele "Santpoorters" was dat een groot probleem. De kinderen moesten dagelijks vele kilometers lopen. Deze situatie duurde tot 5 september 1944, "Dolle Dinsdag", toen alle scholen en noodscholen werden gesloten. De onderwijskrachten waren toen al geëvacueerd en lesgeven was niet meer mogelijk. Toen in het voorjaar van 1945 ons land werd bevrijd, was de school een ravage en ook de staat van de andere gebouwen, kerk en klooster, was erbarmelijk. Op het schoolplein aan de Schaepmanlaan waren meerdere granaten achtergelaten en de mijnopruimingsdienst had dagen werk. De leslokalen lagen bezaaid met verscheurd lesmateriaal en heel veel dierbare herinneringen en archiefstukken zijn toen verloren gegaan. De frustaties van de vijandelijke militairen lieten zich zien in de enorme chaos, die ze meenden achter te moeten laten. 
Het kerkbestuur dat ook het schoolbestuur onder zich had, stond voor een hopeloze taak. De school was eigendom van de parochie en men kon, door allerlei juridische kwesties, geen aanspraak op gemeente-gelden doen. Ook het feit dat het klooster nog steeds een open verbinding met de school had, was een zaak die hierop van invloed was. Alle herstelwerkzaamheden moesten dus uit eigen middelen worden bekostigd. De liefdadigheid van de parochianen was niet toereikend genoeg om de nood te lenigen. Velen waren weggetrokken en er waren hele wijken afgebroken, honderden huizen gesloopt. De Duin en Kruidbergerweg, de Hagelingerweg vanaf het Missiehuis tot Santpoort, De Hageveldstraat, de Biezenweg, de tegenwoordige Kapelweg en een groot deel van de Rijksstraatweg. Juist daar woonden veel katholieken en er waren er nog maar weinig van over. De kinderen waren in die tijd niet verwend en de mensen hadden geleerd zich te behelpen. Zo weren bijvoorbeeld de platen, die als wandversiering dienst deden, omgedraaid en zwart geschilderd om als schoolbord dienst te doen. Drie jaar later,  in 1948, werd de school gesplitst in een jongens- en meisjesschool, repectievelijk de Engelmundusschool en de Theresiaschool geheten.    

50-jarig jubileum

Op 1 september 1952 werd plechtig en vrolijk het halve eeuwfeest gevierd, waarbij een toneelgezelschap, op de toneelzolder van de school, het bekende stuk "Drie is teveel" opvoerde.    


Renoveren of een nieuwe school

Rond 1952 werd de open verbinding met het klooster dichtgemaakt. Na de oorlog was het klooster een kindertehuis geworden onder de naam "De Voorzienigheid".
De mankementen aan de gebouwen waren zo ernstig dat een renovatieplan  werd ontwikkeld. De brandweer keurde het gebouw af: het was brandgevaarlijk geworden. De inspectie Volksgezondheid keurde het gebouw af om hygiénische redenen. De Onderwijs Inspectie noemde de school "Een Steenpuist" in haar rapport. Er moest dus een nieuw gebouw komen, maar Den Haag had nog meer nood te lenigen, overal in het land en verleende niet veel medewerking. Om de kans op een nieuwe school niet geheel te verspelen, werd algemeen afgeraden de school te renoveren.  
  
In 1958 werd wel het besluit genomen definitief over te gaan tot het bouwen van een kleuterschool aan de Nicolaas Beetslaan. Het Duurde nog tot 1965 dat "De Zonnehoek" feestelijk in gebruik genomen werd. In een "Oudercontact" uit die dagen schrijft men hierover:
"De kleuterschool is een juweeltje! Hij bevat een smaakvol ingerichte spreekkamer, een grote opbergruimte, waar alles overzichtelijk ligt opgeslagen. Garderobe en toiletten voor het personeel, een keuken waar menig huisvrouw jaloers op zal zijn, voorzien van gas en elektra, met bovendien een lavet. Zeer ruime en lichte lokalen met eigen garderobe en toiletten. In elk lokaal een gootsteentje een een aanrecht, waar de kinderen hun serviesje kunnen afwassen en de handen en kwasten kunnen schoonmaken.  Eén lokaal heeft opgeknapte meubeltjes, die er echter als nieuw uitzien. In het andere lokaal is alles nieuw en staat zelfs een radio en pick-up! Er is een huistelefoon en centrale verwarming! Buiten een grote zandbak om met zand en water te knoeien enz. enz.
Zuster Gijsbertina is blij en trots op haar nieuwe school, ondanks het feit dat ze wel 4 inplaats van 2 lokalen nodig heeft. Misschien komt de rest in de nabije toekomst !", eindigt het citaat. 
        
In 1967 werd het R.K. Kerk Schoolbestuur van de parochie gesplitst in Kerbestuur en Schoolbestuur. Een ingewikkelde procedure die ook een inwerkperiode vergde. Het Schoolbestuur stelde zich als belangrijkste taak een nieuwe school te bouwen. Op 6 maart 1969 richtte zij een beroep aan de Gemeenteom een ingrijpende renovatie toe te passen of vergunning te verlenen voor de bouw van een nieuwe school. Renovatie was te kostbaar en dus werd nieuwbouw geadviseerd. In 1971 kwam er nog een urgentieverklaring bij, aangezien de Geneeskundige Inspectie het oude gebouw afkeurde en de Brandweer het gebouw brandgevaarlijk verklaarde. De gemeente-architect H. Peters ontwierp, in opdracht van de gemeente, een 10-klassige lagere school, aangebouwd aan de Kleuterschool.
De bouwcommissie , waarin leden van alle destijds bestaande commissies zitting hadden alsmede de hoofden van de scholen, de Hr. Bruinenberg en Mevr. Koreman-Martens, werd aangevuld met een vertegenwoordiger van het Informatie Centrum voor Scholenbouw te Rotterdam. Belangrijk in het uiteindelijke ontwerp waren: de lokatie en de mogelijkheid om de integratie kleuterschool en lagereschool optimaal te kunnen realiseren. In 1974 waren alle partijen tevreden met het ontwerp en konden de besprekingen beginnen met weer een massa instanties om het financiële plaatje rond te krijgen en de plannen in korte tijd te realiseren. Op 1 mei 1975 waren alle vergunningen in huis en was de financiële kant ook rond!  Op 4 juli 1975 werd de aanbesteding gehouden, waarbij Aannemingsbedrijf Meyer als laagste inschrijver de bouwopdracht kreeg, de Firma Maas uit Santpoort de verwarming en het elektrotechnische deel en Bureau Velserbroek  de elektriciteitswerkzaamheden.  
  

 De bouw van de nieuwe school

Maanden lang werd aan de nieuwbouw gewerkt. De omwonende kinderen moesten regelmatig van het bouwterrein worden geweerd. Veel jongens hebben er hun beste schoolherinneringen aan.  		De Eerste Steen
Op 26 november 1975 kon de eerste steen worden gelegd door Linda Schoorl en Arjan van Schagen. Het werd een groot feest voor allen die zo hard gewerkt hadden en zoveel vrije uren hadden besteed aan vergaderen en overleggen. 

De verhuizing op 28 juni 1976

Onder aanvoering van Meneer Bruinenberg werd de deur van de oude school met latten dicht gespijkerd
Verzamelen op het oude schoolplein voor de feestelijke optocht naar de nieuwe locatie. 

De optocht kan beginnen

De bonte stoet op weg, de kinderen maakten een heleboel "muziek"
 met oude pannen, deksels, lepels en zelfgemaakte muziekinstrumenten.

De nieuwe school wacht op de bonte stoet.

De optocht is aangekomen op het nieuwe schoolplein.

Onder luid gejuich de nieuwe school binnen.
De toegang tot de nieuwe school was versperd met versierde vellen  waarop het "Welkom" was aangebracht. 
De kinderen maakten er korte metten mee 
Toen de nieuwe school binnengetreden werd, begon het verkennen van het gebouw door de leerlingen en hun ouders. Menigeen was verbaasd dat zoiets moois en comfortabels, een "Schóól" was. Men prees het gebouw en zijn interieur met superlatieven. Ouderen waren een beetje jaloers dat ze de lagere-school leeftijd niet meer hadden. "Om voor je plezier naar school te gaan" werd er gezegd en trots waren de teamleden en bestuursleden op het enthousiasme van de kinderen en hun ouders. Nog enkele dagen zouden de leerlingen en de leerkrachten bezig zijn met het inrichten van de kasten en het uitpakken van de dozen. Dan begon de grote vakantie. Op 1 oktober 1976 in het nieuwe schooljaar zou de school officieel geopend worden door de Burgemeester.
  
Het 75-jarig bestaan op 1 september 1977

Een jaar na de opening van de nieuwe school konden we het 75-jarig bestaan vieren. Dat op zich vergde weer veel vergaderwerk, maar iedereen had er zin in en er werd een schitterend programma in elkaar gedraaid. Het feest begon op vrijdag 23 september met een feestdag voor de schoolkinderen.   
 

 

De georganiseerde optocht trok door de straten van Driehuis met de Hoogovens Harmonie voorop. De juffrouwen liepen er tussen als statige dames of in nonnenkleding. De schoolmeesters leken wel weggestapt uit een boek van Charles Dickens. 

De kinderen hadden kleding aan uit de tijd van Ot en Sien en daar hadden veel moeders heel wat uurtjes voor achter de naaimachine gezeten. Er waren op school middagen geweest om patronen en ideetjes uit te wisselen en zelfs daar zat de stemming er al goed in. Eenbonte stoet van jongens en meisjes, op klompen, met prachtige schortjes voor en kanten mutsen op, matrozen pakjes en "plus-fours" met bretelletjes. Een beeld van lang vervlogen tijden trok aan de mensen voorbij.

Toen alle Otjes en Sientjes terug op het schoolplein waren, stonden daar 700 oliebollen klaar, die de kok van Huis ter Hagen had gebakken. Daarna werden er spelletjes gedaan, die in het begin van de 20e eeuw door de kinderen werden gespeeld. Gadegeslagen en geassisteerd door veel ouders, was daar het bellen blazen, hinkelen, tollen, touwtrekken, hoepelen, knikkeren, ezeltje prik en natuurlijk koekhappen.
  
Zaterdags werd de school weer aan kant gebracht en werd alles klaar gezet voor de feestelijke ontvangst van de "eerste leerlingen", op zondag 25 september. De school zag er prachtig uit, vol bloemen en planten en de koffie stond klaar, net als de vele "gastvrouwen en gastheren", toen de bejaarde dames en heren binnenkwamen. 
 

        
Eerder die dag was er een feestelijke eucharistie-viering in een propvolle kerk, waar, terafsluiting, de kinderen liedjes zongen van vroeger en menige 80-jarige kon "het karretje op de zandweg" nog prima meezingen zonder het boekje te gebruiken. Bijna 30 hoogbejaarde mensen dronken gezellig koffie en een borreltje en de heren rookten een fijne sigaar. Er werd zelfs nog gedanst op muziek van de Boerenkapel van Soli    

        

Afbraak, een periode afgesloten
 Al werd in 1975 de eerste steen gelegd voor de nieuwe school, het duurde nog tot mei 1978 voor het het oude gebouw werd afgebroken. Dagelijks stonden er vele mensen te kijken hoe hun oude school werd neergehaald. Wat in 1902 zo trots was opgericht werd nu rigoureus met de grond gelijk gemaakt.


         
 


Basisschool Engelmundus
 In 1985 zijn de Zonnehoek en de Engelmundusschool door invoering van de basisschool samengegaan onder de naam Engelmundusschool.
Er bestaan vanaf dat moment geen kleuterklassen en lagereschool meer. Het is een basisschool met groepen 1 t/m 8.

Fusie
 In 1994 is de Engelmundusschool gefuseerd met de Marie-Boreelschool tot de huidige Toermalijn.
De Engelmundus heeft het 100-jarig bestaan niet gehaald. Na 92 jaar is de school niet meer. 

     
Indien u aanvullingen heeft op de historische gegevens, laat het ons dan weten. 
U kunt mailen naar Ruud Schaap op het email-adres: ruuds@toermalijn-driehuis.nl