 |
| De directie toegesproken en .... |
| De kinderen toegezongen door de ouders |
|
Allereerst
nogmaals een daverend applaus voor de fantastische prestatie, de
musical, die hier is neergezet, mede dankzij Patricia, Lodewijk,
Desiree, Jacqueline, Yvonne, Lisette, Gerda, Jolanda, Jonathan,
Evert-Jan, en Arjen en alle kinderen. De naam Toermalijn is niet zomaar gekozen: Er is geen enkele andere steensoort die in zoveel verschillende kleurschakeringen voorkomt als de toermalijn. De toermalijn is een steensoort is die het edelste en gevoeligste in de mens kan stimuleren. De toermalijn maakt helder en versterkt de geest. En omdat hij een recht oprijzende kristalvorm heeft is het bij uitstek een geschikte steen om mensen te helpen 'rechtop te gaan'. Hij zegt als het ware 'kop op' Het is een vriendschapssteen, bevordert het concentratievermogen, biedt troost bij verdriet. De meerkleurige Toermalijn waarin iedereen zijn eigen kleur inbrengt. Daarom het cadeau van de ouders aan school -vertegenwoordigd door Joost en Monique-: Vele kleuren voor de donkere avonden: 2 discolampen. Voor ons als
ouders staat deze Toermalijn voor veelzijdigheid, meerkleurigheid,
respect voor elkaar en open staan voor elkaar. Een warm nest en dat
allemaal onder één dak. Onze kinderen mochten hier groeien, lief en
leed delen 8 jaar lang. Bezig zijn met taal, rekenen, godsdienst,
engels, sport, drama, maar ook excursies, schoolreisjes en het
geloofsproject. Alles onder één dak. We nemen nu als
ouders afscheid van de Toermalijn en die kleurrijke groep leraren die
onze kinderen begeleid en gevormd hebben. We willen jullie bedanken voor
alle hulp, de steun, de gezelligheid en de warmte en het vertrouwen dat
jullie onze kinderen schonken. Dan volgt nu een lied dat door Aart de Jong is bewerkt op de melodie van “We are the world”. Eens
komt de dag, dat de school haar deuren sluit, Refrein: Iemand heeft
ooit gezegd : Afscheid nemen is met dankbare handen meedragen al wat
herinnering waard is. Die veelzijdigheid en dat warme nest onder één
dak. Als symbolisch cadeau geven de kinderen nu een dakpan die zij zelf
beschilderd hebben, voor elk van die 8 jaren, aan de meesters en juffen
van alle groepen. Omdat ik zelf
docent in hart en nieren ben, weet ik hoeveel je als docent geeft voor
je kinderen en de school. Jolanda Deelman weet dat ook en heeft die
gedachte in een gedicht gevat. Voor alle leerkrachten, stagiaires,
onderwijsassistenten ook een herinnering met het gedicht geschreven door
Jolanda:
|
 |